مسافر

مسافر کناریم که پیاده شد

پنجره ای گیرم امد

ما بقی مسیر را

گریستم

.............................

جاده بود....کوه بود...درخت بود...اما در اعماق سرنوشت

بقض بر تمام افریده هایش حکمرانی می کرد

و زندگی راه خودش را می رفت

لحظه لحظه شکار می کرد

و دلتنگی می تاخت

سرنوشت جایی رقم می خورد که دل نمی طلبد/