این روز ها مرا می برد ...تو ...در ناکجا ابادی در دور دست هایی که نمیدانم اخرش را یاد بگیرم...حسی ناشناخته در دنیایی مبهمم حسی در ابیاتی پراز ایهام ورای این احساس فقط یک احساس است و من از حس ها همیشه

جولان می دهند افکارشان روی افکار ذهنت خودشان نیستند سایه هایشان مثل رگبار می بارند تا تو را ازتو بگیرند درخودشان حلت کنند تا تسخیر گر ثانیه هایت شوند سایه هایی که روح ندارند ...عاطفه شان را فروختند تا

تاراج عجیبی شده بین گله ها و گلوها انگار گلو ها در بغضی از شکایات خوراک موریانه های هوس گونه های ادم هایی می شوند که قول قرارشان به دمی تنیده شده به رنگی رنگ باخته و به چشمکی چشم از حدقه باورت بیرون م

تو وقتایی از لحظات زندگی درد داری اون قدر زیاد که تمام سلول های بدنت رو تحت تاثیر قرار میده این جای زندگی درد اشکت رو میکشه بیرون یکی از تنهایی یکی از بیماری یکی از خیانت تو هستی دیوار های اتاقت برای

مسافر کناریم که پیاده شد پنجره ای گیرم امد ما بقی مسیر را گریستم ............................. جاده بود....کوه بود...درخت بود...اما در اعماق سرنوشت بقض بر تمام افریده هایش حکمرانی می کرد و زندگی راه خ

روزی یا شبی در همین حوالی ای دنیا ترکت خواهم تو بمان و ادم های زیبا روی بیمار ذهنت تو باش و گواهی بده تمام ان هایی را که روزی بر سینه ی از سنگت شادی های مست گونه سر دادند را در شکم از خاکت قورت دادی و

بین ماندن و رفتن ادم ها این روزها به افکارت به وقتت به هزینه های گزاف روح رنجورت خورده نگیر و ارامشان کن زیباترین ادم ها روزی خانه ی قلبت را با پوشالی های ذهن بیمارشان ترک خواهند تو که بمانی و

من به پاییز تو عادت کرده بودم ...................................../ قول داده بودم................................................................../ هوس هیچ بهاری به سرم نزند.........................

خدایا اینو کجای دلم جا بدم   خخخخخخ  خخخخخخخخخخخخخخخخ همچی نگا میکنه انگاری طلب باباشو من به یغما بردم خخخخخخخخخخ

کی تو رو اذیت کرده اخه خخخخخخخخخ جوجو

یک بار دیگر به حرمت نبودنت یک عمر سکوت را با تمام اواهای پر صدایش با تمام حرف های ناگفته اش بی صدا فریاد خواهم زد و تو ای زمین سخت بدان با تمام دل سنگیت بی رحمیت باید خواب دیدن حتی یک قطره از اشک هایم را ببینی فریاد بزن حقارت را فریاد نمی زنم انچه مرا حقیر میکند/

عشق: سه حرف استخوان خرد کنی که میگوید درکم کنید قبل از اینکه ترکم کنید این روزها معادل عشق و مفهوم دقیقی از ان کشف نشده برخی به فضا می روند ...برخی در زمین به دنبال مفهومش گشته اند..برخی زیر زمین برخی هم تنفر امیزش میخوانند زمینی ها خیلی دنبالش هستند شاید برای یافتنش به خیلی ها گرایش پیدا میکنند خدا...

چه فرقی می کند.... وسوسه ی سیب....یا حوا............./ برای کسی که ادم نیست...../

من به هیچ دردی نمی خورم این دردهای لعنتی چپ و راست مدام و سرکش به من می خورند کاش بودی و من هم چیزی برای از دست دادن داشتم ...../ در میان اصطکاک این همه حرف سایه ها می تازند و خورشید حقیقت در سکوت مبهمش خفه خوان گرفته است/

گاه به خیال ماندن یکی...... نفس هایت را شرط میگذاری گاه به رویای ارامش ...ارامش خودت را صلب میکنی گاه به امید رهایی..خود را در بند می کشی این همه خیال و رویا را کجای قلبت و ذهنت جا می دهی مگر زندگی چقدر طول می کشد که تمام دقایق بار زیادی می کشی.......یه جایی تو زندگی استپ کن و بگو هر چه باداباد /

به بعضیا هم باید گفت: عزیزم من چشم میذارم تو فقط گوم شو خخخخخخ

عاشق اسمم میشم وقتی تو صدایم می زنی و من می گویم کوفتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتت...خخخخخ

هزار تا از این کارای خاک بر سریم کنین خلیج فارس ...خلیج عرب نمیشه لوسا خخخخخ کفشات کو خخخ