مه الود....

یک نقطه اغاز و یک نقطه پایان

برای هر ادمیست....

فاصله بین شروع و پایان شاید یک نفس باشد...

اگر برای شروع حرمت نمیدانید ...لا اقل پایان خوبی باشید

حرف را میزنند ..اما دل را نه .....

بهانه بگیرید ..اما برای رفتن بهانه نتراشید...

ضعیفی اگر ضعف ها را سوار کش دیگران کنی..

همیشه پایان مقصد نیست...شاید وقتی به پایان می رسی میفهمی به هیچ رسیدی

همیشه هم را در نقطه شروع پیدا کنید

شاید در نقطه ی پایان نفسی نباشد

یا در مسیر شاید در الوده هایش گم شوید....و انتظار پشت انتظار